Theater aan de Parade / ‘s-Hertogenbosch

Koffie bij de Piano – 9^e jaargang  

Zondag 4 december 2011

Gehoord: Hristo Petrov

In het voorprogramma: Fabio Holtappels   (12 jaar, leerling van Peter Zimmerman)

 

door Peter van Korlaar

 

Fabio speelde de Fuga in C (BWV 953) van Johann Sebastian Bach en een Wals (op. Posth.) van Frédéric Chopin.

Hij deed dat heel goed, erg geconcentreerd en muzikaal. Een belofte voor de toekomst!

De presentatie werd verzorgd door Nettie de Graaf

Zij presenteerde zeer beschaafd, had een prettige stem om naar te luisteren en zij gaf de pianisten alle ruimte om zich aan het publiek te presenteren. 

Fabio Holtappels achter de grote Steinway in het Theater aan de Parade	Fabio werd geinterviewd door Nettie de Graaf

 

 

 

 

In het hoofdprogramma: Hristo Petrov (1988), een Bulgaarse pianist, momenteel voor zijn Master studerend aan het Utrechts Conservatorium bij Klara Würtz. Hristo Petrov heeft al een flinke staat van dienst, won diverse prijzen op evenzovele concoursen. Dat was zeker te horen, we hoorden hier een pianist met een heel fraai toucher, en een elegante manier van spelen. Hij begon zijn programma met twee walsen van F. Chopin , achtereenvolgens de nummers 3 in a mineur en 7 in in cis mineur. Hij speelde ze als twee ragfijne miniatuurtjes, erg muzikaal en doorleefd. Daarna volgde Images –boek 1 van Claude Debussy. Het is altijd weer een feest om een jonge pianist te horen die deze prachtige Impressionistische composities ook begrijpt! In ‘Reflets dans l’ Eau’  liet hij  ijle, verstilde waterdruppels zo van de vleugel af glijden; het 3^e deel, het ‘Mouvement’ was een waar  ‘klankschilderij’, zo uit een beroemd werk van Monet gelicht, met kleurige pasteltinten, die hij met een ogenschijnlijk losse pols uit de vleugel toverde! Na de pauze speelde hij eerst vier (zelden gespeelde) Mazurka’s, allemaal na de dood van Chopin pas uitgegeven, alles met een zeer fraai rubato. Na de 4^e Mazurka in f mineur, bleef het stil in de zaal. Hristo speelde meteen als intermezzo nog de virtuoze etude nr. 12 opus 25. Om daarna zijn recital te besluiten, (helaas) niet met de in het programmaboekje aangekondigde Sonate nr. 2 van Chopin, maar met de bekende ‘Sonate Pathétique’ van L. van Beethoven. Deze ‘Pathétique’ werd door hem in een doorzichtig classicistisch kader geplaatst, er was geen ruimte voor overtrokken dramatiek, waarmee deze sonate nogal eens wordt overgoten.

Samenvattend:

Hristo Petrov is een pianist met een ragfijn en doorzichtig toucher; een echte klankkunstenaar met een intelligente kijk op de noten!

 

 

Hristo Petrov geconcentreerd voor de 1e  noot....		Netty de Graaf interviewde en presenteerde hem op een plezierige wijze.

 

De handen van Hristo Petrov		Hristo speelde  nog een mooie toegift